Frank studeerde na zijn VWO aan de TU van Eindhoven waar hij in 1994 afstudeerde als Werktuigbouwkundig Ingenieur. Daarna moest de dienstplicht vervuld worden: “Ik werd Wachtmeester bij de Artillerie in ’t Harde en in Oirschot. Een leuke tijd, onder andere vanwege een groot aantal oefeningen in Nederland, maar ook in België, Duitsland en Schotland. Als een biertje dan 1 gulden kost, hoef ik je niet uit te leggen dat de mannen behoorlijk wat plezier hebben beleefd.” Na de diensttijd was het moeilijk werk te vinden. Het was in 1995 dat Frank noodgedwongen koos voor de werkplaats van JCB (producent van graafmachines) om toch de kost te willen en kunnen verdienen. Het geluk was aan zijn zijde. Het duurde niet lang of Baggen senior belde hem op een vrijdagochtend en nodigde hem uit voor een sollicitatiegesprek. “diezelfde middag volgde het gesprek met Jan Baggen en op maandag ben ik direct begonnen. Het was maart 1995. Ik werk dus precies 16 jaar bij Cadac Group.”

Van het een kwam het ander. Rietrae startte als gedetacheerd technisch tekenaar bij SIF Roermond (fabricage van dikwandige pijpen, pijpconstructies en componenten voor  oa. de offshore-industrie). Later kwam hij in eenzelfde rol terecht bij staalconstructiebedrijf Howicon, dat ook klant was van Cadac. Dit was zijn laatste klus in de detachering, hij ging hierna intern bij Cadac aan de slag. In de loop der jaren veranderde hij een aantal keer van functie. Hij heeft inkoop gedaan, respectievelijk verkoop, om de afgelopen 3 jaar zich te manifesteren in het operations management van Cadac Organice Benelux waar hij een team van consultants aanstuurt.

Frank beschikt over bijzondere eigenschappen. In dit opzicht is hij lekker eigenwijs. Neem bijvoorbeeld zijn  ambitie. Nou, hij heeft geen uitgesproken ambitie. Zijn ambitie is en blijft,  om het plat te zeggen, plezier in het leven te houden en het werk uit te voeren dat hij leuk vindt; waar hij in de gelegenheid is te perfectioneren en te vernieuwen, waarin hij de consultants waar hij verantwoordelijk voor is optimaal kan laten functioneren zodat ook zij plezier in het werken bij Cadac houden. Mensen zien hem als een criticus, die alert is op alternatieven. Hij noemt zichzelf een realist. De andere kant van zijn medaille laat een man zien die verslaafd is geweest aan sport, maar moest afkicken vanwege blessures. Hij deed en doet nog steeds, maar dan met mate, aan hardlopen, tennis en fietsen, meestal ren-, maar soms ook mountain biking.

Frank is blij met zijn vrouw en beide kids van 11 & 9. Hij is ook ongedurig; vindt klussen fantastisch en tuinieren heerlijk. Hij is thans een tuinhuis van 4 x 4 aan het maken, waar een houtkachel in komt, zodat het buitenmens zelfs als het koud is, toch lekker van het ‘buiten zijn’ kan genieten. Hij heeft niet zoveel met trots maar is het wel op het leven dat hij kan leven zoals hij dat zelf wil, samen met zijn gezin. Wij van thePrideof vinden het leuk zoals deze man in elkaar zit. Hij is een begaafd mens, anders studeer je niet af aan een TU. Ditzelfde mens zegt dat hij in alles wat hij doet niet de beste is en dat ook niet ambieert. Hij vindt zichzelf eerder een generalist. Anderzijds piekert hij zich rot om vooral en zonder uitzondering de juiste keuzes te kunnen maken.

Wij vroegen hem naar zijn mening over Cadac: “Ik werk hier al 16 jaar, dat zegt veel. Kleinere en slagvaardige organisaties daar houd ik van. Wij hebben korte lijnen bij Cadac en je woord wordt dus gehoord. Vergeet vooral niet op te tekenen dat wij een integere onderneming zijn en altijd streven naar nakoming van onze verplichtingen aan onze klanten. Iets wat ik ook in privé opzicht hoog in het vaandel heb staan.”

Wij sluiten af met de vraag “Wie zou je willen zijn?” Het antwoord past hem perfect. Hij zegt: “Mijzelf. Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg. En vervolgt met: laten wij elkaar vooral niet gek maken. Meestal gaat het om ‘kleine’ dingen, dus relativeer een beetje.”

Wij hebben Frank Rietrae geadviseerd een pantry te realiseren in zijn tuinhuis. Zeker weten dat hij nóg blijer wordt. Wij delen stiekem dat buitengevoel met hem; heerlijk!

Na zijn studie bouwkunde met als specialisatie informatica, besloot hij in ‘85 zijn geluk boven de rivieren te zoeken. Destijds was Computer Aided Design uiterst ‘high tech’ en het werkterrein van nerds. “Het verbaasde mij hooglijk, dat niet de klant maar de technologie centraal stond. De gevoerde taal leek wel Esperanto! In de bouwwereld had ik geleerd, dat goede communicatie een vereiste is voor succes. En zo als het nu nog steeds gebeurt, kreeg ook ik van de directie al snel de opdracht om mijn ideeën dan maar eens in de praktijk te brengen. Eerst werd ik een soort tolk tussen de specialisten en de gebruikers en al heel snel was ik manager van een afdeling Software Communication en lid van het management van M&S International.  In 1988 werd de onderneming verkocht aan een beursgenoteerde onderneming. Onder de nieuwe naam HCS Computer Graphics werd ons bedrijf snel volwassen. Ik had de smaak van het ondernemen ondertussen goed te pakken. Nadat we in ‘92 ook nog eens de kans kregen en uiteraard ook pakten om ons middels een management buy-out te verzelfstandigen, gingen we helemaal ‘los’. We groeiden als kool en ik was ondertussen verantwoordelijk voor de gehele CAD/GIS- activiteit binnen NedGraphics.”

“Eind jaren ’90 realiseerden we ons maar al te goed dat we voor een volgende grote stap heel veel kapitaal nodig hadden. In ’98 wisten we dit op te halen met een beursgang. Nu konden we ook een aantal belangrijke strategische overnames doen en in samenwerking met onze klanten geheel nieuwe toepassingen ontwikkelen. Niet alleen voor de overheid, maar nu ook voor de toeleveranciers aan de overheid. Ons klantenbestand werd hierdoor uitgebreid met onder andere ingenieursbureaus en aannemers. We waren ondertussen -met 100 man personeel- verdubbeld in omvang en marktleider in ons segment!”

Op verzoek van enkele grote aandeelhouders fuseerde NedGraphics NV in 2001 met een ander beursgenoteerd bedrijf, namelijk Blue Fox Enterprise NV. “Dit bleek geen gelukkig huwelijk en ik raakte begin 2007 in gesprek met Jan Baggen. Een man die net zo trots was op ‘zijn’ Cadac als ik op ‘mijn’ NedGraphics. Trotse mensen zijn betrokken mensen, mensen met een natuurlijke gedrevenheid en een lange termijn visie. Ik kan me nog heel goed zijn no-nonsense mentaliteit herinneren. Dit sprak mij enorm aan en we hadden dan ook direct een ‘spreekwoordelijke’ klik. Volgens mij waren we er binnen 20 minuten uit, NedGraphics zou lid worden van de Cadac Group.”

Er waren natuurlijk ook belangrijke zakelijke overwegingen. Cadac is actief met CAD en DMS bij de bouw (architectuur) en de industrie en NedGraphics met CAD en GIS bij de bouw (infrastructure) en haar belangrijkste opdrachtgevers, de overheid. Een perfecte match. Tegenwoordig is door de ontwikkelingen als het Bouw Informatie Model een integrale visie en aanpak voor zowel de opdrachtgevers als de uitvoerende partijen nog veel belangrijker. Ze gebruiken uiteindelijk ook allemaal dezelfde producten.

Andere partners in NedGraphics zijn Garmt Zuidema (Commercieel directeur), Marc van der Eerden (Manager Development) en John Koolen (Manager Finance). Ze vormen samen een hecht team. “We zijn heel verschillend, maar vullen elkaar daarom ook perfect aan.”

Richard zegt dat hij naast zijn ‘kindje’ NedGraphics ook heel bewust van zijn twee biologische kindjes geniet. Twee meiden van 8 en 5 jaar. “Ik wil niet zo’n vader zijn, waarvan de kinderen zich afvragen: Wie is toch die man, die ’s ochtend middels een sms de kinderen smakelijk eten wenst?  Mijn vrouw en ik kunnen ook echt genieten van het Betuwse buitenleven, waar we al weer een tijdje wonen.”

Nu stel ik Richard Goossens ook een aantal gewetensvragen. Op mijn vraag waar hij goed in is, geeft hij met een bulderende lach direct antwoord. “Praten! Ik kan heel goed praten!”, zegt hij. Dat moet wel kloppen, want is hij zijn loopbaan niet begonnen als communicatie manager? Daarnaast zegt hij, dat hij graag out of the box denkt en ook in crisissituaties weet te overleven.

Wat vindt hij leuk werk? “Business development, zowel met mijn team als ook met business partners”. Bij een vraag wat hij leuk vindt, hoort uiteraard ook de vraag wat hij minder leuk vindt? “Routinematig werk. Werk dat anderen beter kunnen, kun je daarom ook maar beter delegeren aan anderen! ”

Op onze vraag hoe mensen hem zien vertelt hij: “Ik hoop, dat mensen mij als een eerlijke en betrokken ondernemer zien!” Maar ik denk, dat ik twee gezichten heb. Over het algemeen ben ik laagdrempelig, informeel en goedlachs. Maar als er iets of iemand de continuïteit van ‘mijn’ NedGraphics dreigt te ondermijnen, dan zal ik direct in het belang van het collectief handelen. Ook als dit niet aardig is of wordt gevonden. Eigenlijk hoop ik ook wel een beetje, dat men mij als ‘Mister NedGraphics’ ziet.

“Cadac Group heeft NedGraphics in een veilige haven geloodst. Wij menen dat het geen doorgangshaven is, daarvoor is het complementaire effect veel te groot en te mooi. NedGraphics is een hecht lid van de Cadac familie geworden. Voor de komende jaren zien we voor Cadac NedGraphics een belangrijke uitdaging op het gebied van de invoering van het Bouw Informatie Model bij overheden, ingenieursbureau en de bouw.

Hierbij moet je denken aan bouwcyclus van beleidsvorming, planvorming en landinrichting (GIS), het ontwerpen van de infrastructuur, kunstwerken & gebouwen (CAD), en het beheren en uiteindelijk ook slopen (GIS) van alles wat een plek heeft op of in de aarde. Voor al deze facetten hebben we een visie en concrete software producten.”

Richard en Jan lijken elkaar gevonden te hebben. Zij spreken dezelfde taal, hebben dezelfde ambities en eenzelfde visie voor de toekomst. “We zien de toekomst met vertrouwen tegemoet.”

Ik ben benieuwd of jullie het eens zijn met thePrideof. Stuur maar gauw een comment….

Enfin, Ben was leraar af. Dat wil zeggen leek leraar af te zijn. “Ik werd gebeld door een headhunter en gevraagd bij Teser Holland te komen werken. Ik werd docent voor alle Autodesk producten en heb dat 6 jaar gedaan. Toen Teser Holland verkocht werd aan CADPlus ben ik voor TopCAD gaan werken, dat deel uitmaakte van dezelfde groep. TopCAD was een CAD distributeur. Mijn functioneren verschoof van eindgebruikers naar resellers en van het geven van trainingen naar productmanagement. Een van mijn klanten was in die tijd Cadac.”

“Ik stond op de ladder mijn huis te schilderen, toen ik Jan Willemse aan de telefoon kreeg. Het was eind 1996. Hij vertelde dat men iemand zocht voor een Sales functie in de regio Amsterdam. Ik was een week later in gesprek met Jan Baggen en besloot het te doen. Dat ging niet zonder slag of stoot. Mijn vorige werkgever was not amused zullen wij maar zeggen, maar ik kreeg de onvoorwaardelijke steun van Jan, waardoor ik mij van meet af aan sterk verbonden heb gevoeld met Cadac. Ben dacht dat verkoper zijn heel moeilijk is en heeft daar dus altijd een beetje tegenop gekeken. Het ging vanzelf en hij ervaarde dat je behalve kennis van de producten en oplossingen, het vermogen moet hebben met mensen om te gaan en dat kon hij natuurlijk wel.

Ben is na verloop van tijd vestigingsmanager geworden in Hoofddorp en heeft diverse rollen gehad. Zijn ambitie richt zich meer en meer op documentmanagement en large accountmanagement. Hij wilde iets nieuws; een nieuwe uitdaging. Dit is waarom hij vanaf 2004 / 2005 meer en meer focus kreeg op Cadac Organice. Volgens zijn zeggen is hij samen met Paul Smeets de peetvader van deze door Cadac zelf ontwikkelde oplossing. Wij van thePrideof vernamen overigens dat Pim Saarloos hetzelfde is maar dan van NXTdim, een ander bewijs van zelf ontwikkelde kwaliteitssoftware. Welnu, de peetvaders hadden zo hun eigen rollen. Paul die van de technische apostel en Ben die van de commerciële. Zij bleken uiterst succesvol te zijn en in feite ontstond op deze wijze hun ‘eigen’ bedrijf in het grotere bedrijfsgeheel van Cadac. Ben is bepaald nog niet uitgeblust en het is dan ook zijn streven nog meer inhoud te geven aan de managementaspecten van zijn functioneren. Daarnaast ambieert hij uiteraard de verdere groei van zijn Cadac Organice Benelux unit. Dat hem dat zeker lukt geloven wij wel. Hij is immers een goeie accountmanager ook al wist hij het zelf aanvankelijk niet.

Ben is een echte geluksvogel. Hij heeft niet minder dan 4 vrouwen! In eerste instantie ontmoette hij jaren geleden zijn vrouw Anita. Zij schonk hem vervolgens hun dochters Marieke, Inge en Amber in de leeftijd van 19 tot 8 jaar. Wij hebben de indruk dat Ben wel goed in zijn vel zit. Hij rijdt als het lekker weer is op zijn paarse Japanse Harley, ook  wel aangeduid als Kawasaki Vulcan 800 Classic. Een paar keer per jaar gaat hij de zee op om te vissen, waarbij het visserslatijn ons vertelt dat hij een keer wel bijna 30 makrelen ving, of was het nou kabeljauw ? Dat hij het vissen al jong meekreeg bleek ons toen hij vertelde als kleine knaap een keer een soort van monster te hebben gevangen. Wat het nu precies geweest is weet hij ons niet te vertellen maar het leek op een soort van grote platgeslagen paling of zo. Verder klust Ben graag en heeft hij zojuist een inloopkast door hem zelf gemaakt op zijn repertoire gezet.

Het is genoeg zo. Laten wij een eind breien aan ons gesprek met de passies en de trots van Ben, want die heeft hij. Zijn trots is zijn eigen ontwikkeling; van de Lagere Technische School tot HBO niveau. Zijn passie is zijn werk en zijn werkgever. “Cadac is verschrikkelijk leuk om voor te werken; de ambiance en de sfeer zijn prettig en onze omgang met klanten open en eerlijk. Wij doen wat wij hen beloven, desnoods als wij 100% over de uren heen moeten. Wij geven niet op. En ik kan goed opschieten met Jan Baggen. Hij geeft mij het vertrouwen en vooral de vrijheid van functioneren en dat is goed voor mij; ik zou het niet anders willen.”

Tot zover Ben Spreen, de gepassioneerde ‘Organicer’ van Cadac…..

De eerste 6 jaar van zijn detachering bracht hij door in IJmuiden, geloof het of niet. “Ach, wij hadden nog geen kinderen dus hadden meer mogelijkheden, en de uitdaging was interessant en groots.” Gedurende zijn detacheringsperiode stapte hij over van IEC Dagro naar Vicoma, maar niet voordat hij Hoogovens verruilde voor een langdurige detachering bij DSM Fine Chemicals. Deze jarenlange verbintenis verschafte Maurice een schat aan kennis en ervaring. Hij bekwaamde zich in Electrical, Proces Engineering én in Werktuigbouw. Hij noemt een 2tal mooie projecten uit die periode: Enerzijds het project waarbij hij een dominante rol had voor standaardisatie van CAD op de engineerings-afdeling die DSM rijk was  en anderzijds het vierjarige project voor de nieuwbouw van een chemische plant van DSM.

Terug naar Vicoma, waarvoor hij van 1996 tot 1999 gedetacheerd was bij DSM. Het bleek de opstap naar Cadac te zijn. Op een gegeven moment ging Maurice naar Cadac om te evalueren. Die evaluatie had betrekking op een update cursus AutoCAD van DSM collega’s, die door Cadac uitgevoerd werd. Maurice zei tegen Frank Rietrae: “Wat een mooi bedrijf hebben jullie. Hier zou ik ook wel willen werken.” Voordat Maurice het wist werd hij door Paul Smeets gevraagd voor een gesprek en hij zat al snel aan tafel bij Jan Baggen. Binnen een maand was het geregeld.

Onder de vlag van Cadac heeft Maurice nog 2 jaar bij DSM gewerkt, toen hij voor Cadac als CAD-Consultant ging werken. Het betrof in beginsel de wereld van Document Management, van kleinere- tot hele grote en complexe projecten, waarna Jan hem eind 2003 vroeg de detacheringsafdeling door te lichten en te reorganiseren. Om een lang verhaal kort te maken: Het was januari 2004 dat de afdeling Cadac Professional Resources het levenslicht zag. Hier lag dus de kiem voor de afdeling waar Maurice vandaag de dag de scepter zwaait; in het bijzonder over de tekenaars en constructeurs enerzijds en de SharePoint professionals anderzijds.

Wij grijpen even terug op de eerste indrukken van Maurice bij Cadac: “Wat een chique bedrijf en wat een uitstraling. Jan was in die tijd ook Manager van het Jaar geweest. Ik herinner mij bovendien de gepassioneerde wijze waarop Frank Rietrae en Paul Smeets over het bedrijf vertelden, om niet te vergeten de adequate manier van het sluiten van mijn arbeidscontract. Ik heb het A4tje waarop Jan de voorwaarden optekende bewaard.”

Maurice heeft niettemin in het begin grote moeite gehad met het vinden van zijn draai bij Cadac. Hij twijfelde over zijn functioneren en voerde vele gesprekken met Paul Smeets. Het was de gedrevenheid van Jan die hem dwars zat. “Ik werd gek van hem en wist bij god niet of hij mij accepteerde of niet.” Inmiddels staat de relatie met Jan model voor de relatie die Maurice met zijn eigen zoon Bas heeft. “Bas van 18 speelt met de gedachte een eigen bedrijf te beginnen. Hij heeft een passie voor computers en is een behendig reparateur aan het worden. Bas wil dat nu ook gaan aanbieden aan mensen in de buurt waar wij wonen. Ik help hem dan een beetje met ideetjes en stel onze kelder beschikbaar zodat Bas uit de voeten kan. Naast mijn trots voor Bas heb ik hetzelfde gevoel voor mijn dochter Laura en mijn vrouw Mirianne waar ik inmiddel 25 jaar gelukkig mee getrouwd ben. Laat daar geen misverstand over ontstaan.”

Verder merken wij dat Maurice gedreven is en trots op wat hij bij Cadac doet. Neem de opbouw van de unit Cadac Professional Resources, waar hij thans met 30 medewerkers werkt en met vrijwel niets begon in januari 2004. Hij zegt met trots: “Het is eigenlijk mijn  eigen bedrijf binnen de onderneming Cadac.”

Op onze vraag hoe hij denkt dat mensen hem zien komt zijn vrolijkheid ter sprake en het gegeven dat hij graag op de voorgrond treedt. Hij acht zichzelf bovendien een hardwerkende organisator. Als er iets geregeld moet worden of verteld dan doet Maurice dat wel. Dat hij daarin bedreven is komt voort uit 1 van zijn hobby’s. Jawel, Maurice is DJ. Reeds 27 jaar en hij verzorgt nog steeds vele optredens per jaar. Een van de hoogtepunten was zijn optreden bij het 12,5-jarige huwelijksfeest van Jan en Gudrun Baggen; prachtig! Naast deze passie doet hij aan tuinieren en geniet van het Bourgondische leven. Je kent het wel: lekker eten, wijntje en zelfs koken doet ie graag.

Als wij het over klanten hebben komen er een tal van relaties ter tafel moeilijk om hier een top 3 uit te noemen. Hij kent hen door en door en hecht aan deze klanten vanwege de directe manier van zaken doen. “Er is een click; wij verstaan elkaar en wij helpen elkaar.” Hier ligt dan ook direct de kracht van Laumen. Hij is een man die oog heeft voor de problematiek van zijn klanten en denkt in oplossingen in plaats van problemen. Hij zegt zelf dat hier zijn talent ligt. Dat hij nog niet ingedut is blijkt als wij hem vragen naar zijn ambities. Hij is stellig en antwoord zonder omhaal ernaar uit te kijken nog wat business units aan zijn huidige unit te willen toevoegen. Hij heeft er plezier in steeds grotere groepen medewerkers te coachen.

Tenslotte nog dit: Maurice is een echte Prins Carnaval geweest. Hij werd benaderd door de Gemeenschap van St. Joost. Het was op zijn verjaardag in 2010 dat hij uitgeroepen  werd voor deze positie. Groot feest dat kun je bedenken. In dit geval kwam het echter de eerste dag op de schouders van zijn vrouw terecht want Maurice moest naar de kick off van Cadac; ‘zaken gaan nu eenmaal voor het meisje’. Met deze benoeming werd zijn droom werkelijkheid. Hij heeft er met volle teugen van genoten. Het hoogtepunt was zijn eigen receptie, waar hij samen met zijn vrouw,  Prinses Mirianne, 500 gasten ontving. Maar ook de recepties die hijzelf bezocht bij de Prinsen Carnaval van bijvoorbeeld de Gemeenten Ohé en Laak, Stevensweert en Monfort, waren onvergetelijk.

Laten wij afsluiten met zijn boodschap aan de collega’s en aan de klanten die hij bedient: “Ik geef jullie graag het volgende advies: Vind een goede balans tussen gedreven en gepassioneerd werken en je privé situatie. En probeer bovendien vooral te genieten van het leven.”

Dat Limburgse leven; is dat niet wat wij allemaal wel willen proeven?

Maar nu even serieus. Mike ontmoette Jan Baggen reeds tijdens zijn stageperiode. Mike en Jan werkten weliswaar ieder bij een ander architectenbureau, maar er was een vakgerelateerde bijeenkomst waar de heren elkaar toevalligerwijs troffen. Het was in 1986.

Mike studeerde bouwkunde en werd klaargestoomd voor bouwkundig tekenaar. Het was in ’88 dat hij op zoek ging naar een baan, bepaald geen gemakkelijke opgave in die periode, omdat het aanbod vele malen groter was dan de vraag naar werk. Mike besloot bij Cadac een cursus te volgen om te leren met CAD te werken. Hij meende op die wijze gemakkelijker aan de bak te kunnen komen. En? Ach het laat zich raden; voor de tweede keer kwam Jan op zijn pad en hun wegen zijn nooit meer gescheiden. Mike werkt dus nu zo’n 22 jaar bij Cadac en stamt uit de ‘earlies’, de tijd dat bij Cadac nog slechts 6 of 7 mensen op de loonlijst stonden. Dat is nu wel anders, met een slordige 225 man op de pay-roll.

Om terug te komen op die cursus; welnu, het duurde amper een maand of Mike ging al zelf opleidingen verzorgen voor de klanten van Cadac. Hij herinnert zich zijn eerste ‘optreden’ in Baarlo bij Architectenbureau Janssen. Mike vertelt over het zakelijke instinct van Jan: “Hij zag het gewoon. Stel je voor dat wij een demosysteem binnen kregen. Dan werd het echt niet alleen voor demo’s gebruikt. Het systeem werd gewoon voor 100% ingezet voor de eigen bedrijfsvoering. Hetzelfde gold voor een plottersysteem, dat ooit als demo binnenkwam. Jan had er in no-time een complete service omheen gebreid. Zo was Jan en zo is hij nog steeds. Jan ziet als geen ander de commerciële mogelijkheden achter de kansen die hem op het pad komen.

Mike heeft niet echt één hoogtepunt te melden, maar ervaart alle projecten die hij succesvol afrondt voor zijn klanten als een moment om even bij stil te staan. Hij noemt in 1 adem een 3 tal klanten waar hij met plezier voor werkt. Het zijn De Meeuw, SBH Architecten en Aannemersbedrijf Louis Scheepers. Niet dat hij iemand wil passeren, dat niet. Zo zit deze sales-man niet in elkaar.

Als wij hem naar zijn hobby’s vragen is het eigenlijk vragen naar de bekende weg. Het Bourgondische leven is wat lonkt. Maar hij beleeft ook veel plezier aan muziek maken op zijn gitaar, waarbij hij beschikt over het beste van het beste, zoals een echte buizenversterker; kostbaar spul! Mike maakt Blues, Jazz en Rock en als wij hem vragen naar zijn  favorieten noemt hij U2 en de ‘Fusion’ van Mike Stern.

Mike is een kerel die geen bijzondere ambities koestert, waarom zou hij? Wel weten wij hem nog wat typische karakteristieken van Maastrichtenaren te ontlokken. Hij is geen uitzondering als het gaat om het talent om te ‘ouwehoeren’, daarnaast zijn Maastrichtenaren joviaal, nieuwsgierig en kunnen ze zeiken. Uiteraard is dat Bourgondische ook iets dat hen typeert. Mike voegt hier aan toe: “Wij zijn ook veel opener dan de gemiddelde Limburger(s), die ik weleens uitdaag met de opmerking “Ik kom hier een beetje missionariswerk doen…”

Op ons verzoek richt Mike zich tenslotte tot zijn klanten en potentiële klanten. Hij adviseert: “Bereid je voor op de toekomst. De markt verandert. De aannemer is allang niet meer de uitvoerder van weleer. Het gaat om efficiency in het proces waarlangs een project tot stand komt. Een goede organisatie van de samenwerking tussen de architect, de constructeur, de installateur en de bouwer brengt de kosten van realisatie van een project substantieel omlaag. En hij vervolgt: “Alles moet op elkaar aan blijven sluiten en elkaar versterken in plaats van gebrekkige kennis- en informatie-uitwisseling als een voldongen feit te accepteren.” Mike zit op zijn praatstoel en vertelt ons nog heel veel meer over zijn dienstverlening, de dienstverlening van Cadac en over de producten die door hen worden gebruikt bij oplossingen voor hun klanten. Hierbij komen ook een 3-tal door Cadac zelf ontwikkelde applicaties aanbod. Maar wij moeten verder. Er zijn meer trotse Cadac medewerkers die gehoord willen worden, dus sluiten wij af. Laten wij dat doen met het belangrijkste in zijn leven: “Het allerbelangrijkste? Mijn vrouw en mijn vriendin.” Nu vragen wij ons toch af: Zou die vriendin zijn vrouw zijn of kiest hij toch voor zijn gitaar? Laten we het op het eerste houden. Zijn non verbale gedrag zegt ons genoeg. Leuke en onderhoudende kerel die Mike. Zij hart verpand aan Cadac en dat zal zo blijven, denken wij….

Na het faillissement van Siacom werd de afdeling in Hasselt overgenomen door Tractebel Engineering, om het te integreren in hun advies- en onderzoeksbedrijf, in België ook wel studiebureau genoemd. De cad activiteiten brachten niet op wat beoogd was, zodoende dat de activiteiten werden geacquireerd door Veldeman. Het was in die tijd dat Doumen Cadac ontmoette. Cadac was een leverancier van hem bij Veldeman.

“Het is best een bijzonder verhaal hoe ik in die tijd benaderd werd door Cadac. Ik werd gebeld door een “headhunter”. Hij zei iemand te zoeken voor verkoopactiviteiten in Brussel. Ik antwoordde direct dat ik daar niet in geïnteresseerd was. Het is 100 kilometer rijden verwijderd van mijn woonhuis en een en al file. De volgende dag reeds werd ik wederom gebeld met de opmerking dat Hasselt nu ook een optie was. Nu was mijn interesse gewekt. Ik werd uitgenodigd voor een gesprek met Jan Baggen.

Ik had in de voorbije jaren twijfels gekregen over het succes met cad zodat ik nogal kritisch was in het eerste gesprek. Toen ik Jan ontmoette spiegelde ik hem cijfers voor waarmee ik wilde aantonen dat het initiatief in België weinig kans van slagen had. Als goede onderhandelaar wist hij mij te overtuigen en om werkzekerheid te garanderen zei hij letterlijk: “Als je niet lukt in België kom je gewoon in Heerlen werken.”
De headhunter bleek achteraf een cadac medewerker te zijn.

Dit alles is 15 jaar geleden en ik werk nu vanuit Hasselt én vanuit Gent met zo’n 10 medewerkers waarbij de cijfers voortreffelijk zijn. Het is mijn trots dit te realiseren met een hechte groep van sterk gemotiveerde mensen die er voor willen gaan. Daarnaast ben ik fier de geestelijke vader en de drijvende kracht te zijn achter NXTdim. Door kennis van Inventor vast te leggen en te standaardiseren zijn wij erin geslaagd een stuk gereedschap als applicatie op de markt te brengen dat het leven van de engineer vergemakkelijkt, NXTdim dus.

Het is duidelijk dat boven alles mijn gezin belangrijk is voor mij. Karla en ik hebben 3 kinderen, Kristien, Steven en Dieter, de oudste 13 en de jongste 7 jaar oud. Elk weekend sta ik enthousiast te supporteren tijdens de voetbalwedstrijden van mijn 2 zonen. Na zoveel jaren begin ik het spelletje zelf nog leuk te vinden dat ik met hen samen naar tv wedstrijden kijk.

Nu wij het toch hebben over mijn trots en de leuke dingen van het leven vertel ik jullie dat fotografie mijn hobby is. Ik vind het dus heel leuk om dadelijk de foto-sessie van thePrideof te ervaren. Ik fotografeer bijna wekelijks de portretten van mijn gezin en andere familieleden. En ook al klinkt het misschien vreemd, mijn werk is een andere passie van mij, gewoon omdat ik de wil en de drang heb er iets van te maken. Mijn ambitie is dan ook van onze vestiging in Gent een groot succes te maken.”

Het zal deze verkoopman best lukken succes te sorteren. Hij is écht goed in het overtuigen van mensen gebruik te maken van de producten en diensten van Cadac. Het zal zijn uitstraling zijn die hem helpt; een uitstraling die passie ademt. Hij schroomt niet voorbeelden te geven van klanten waarmee hij het goed kan vinden. Hij noemt verschillende bij naam, maar wij beperken het tot 2 van zijn goede contacten. Ten eerste is daar de Umicore Group. Het is zijn grootste klant. Daarnaast refereren wij aan Baltimore, deze organisatie was initieel verrast dat een 3D systeem aan heel veel facetten van haar eigen bedrijf raakt.

Ik ben na 5 jaar nog steeds een gewaardeerde leverancier. Ik onderhoud nu met Luc Dervaux het zakelijk contact. In zijn algemeenheid wil ik de klanten van Cadac zeggen: Wij zijn een bedrijf met visie en toekomst. Wij hebben het in ons, om als een echte partner te fungeren, bijvoorbeeld met onze bijdrages aan proces-optimalisatie bij onze klanten. En ikzelf, wat verwacht ik het komende decennia behalve successen in Hasselt en Gent?

Tevredenheid ervaren in wat doe en heb, al is het maar zo nu en dan …

Het verhaal begint met een aantal stages vanwege zijn studie Technische Informatie aan de Hogeschool Drenthe. De eerste stage liep hij bij Ericsson Radio Systems, waar hij terecht kwam op de CAD-afdeling en werkte aan de ontwikkeling van een tekeningenbeheer systeem. Zijn 2^de, tussendoor stage, was bij IAC, dat staat voor Industrieel Advies Centrum en dus eigenlijk veel weg heeft van de benaming van Cadac, dat CAD Advies Centrum betekent. Bij IAC was Bert, net als bij Ericsson, programmeur. Zijn 3^de stage, de zogenaamde afstudeerstage, bracht hem bij Holland Signaal Apparatuur (HSA), het huidige Thales. Ook hier weer op de CAD-afdeling en dit keer in een ruimte die helemaal geen daglicht had. “Er waren dagen dat ik in het donker op kantoor kwam en dat het bij het verlaten van het kantoor al weer donker was.” Die Bert was bijkans toe aan lichttherapie of zo. Het heeft hem in elk geval wel aangegrepen zien wij aan de manier waarop hij erover vertelt. Bij HSA werd gewerkt met een eigen CAD-applicatie. Het heette Philikon dat was afgeleid van Philips Konstruction. Bert studeerde af op een SQL interpreter, voor de netwerk database van het CAD systeem. En hij hunkerde naar meer en dacht dat het goed was. Totdat hij merkte dat er geen werk was. Hij trouwde in die periode met Annemarie en hij leek de huwelijkse staat te krijgen als echtgenoot in slechte tijden. Maar…..hij had het geluk aan zijn zijde en juist voor of misschien zelfs op zijn trouwdag kreeg hij een baan aangeboden. Hij kon aan de slag bij IAC, waar hij reeds eerder rond mocht snuffelen als student.

Na 1,5 jaar verruilde hij IAC voor een baan bij Rohill. Hij startte als programmeur op transputers van real time systemen en hij had het geluk aan zijn zijde. Het was zoals eerder vermeld Roland van der Boom die in hem een verkoper zag. Later bleek hij dat al gezien te hebben toen hij met Bert het sollicitatie-gesprek voerde. Bert vertelt: “Ik kon afstand gaan nemen van die stoffige werkplekken. Ik was gered. Ik werd Technical Account Manager en later Sales Manager van een van de verkoopteams. Het was fijn maar in het begin wennen dat ik opeens zoveel dingen tegelijk aan mijn hoofd had. In tegenstelling tot het werk van programmeur, waarbij je geconcentreerd met 1 ding tegelijk druk bent, waren er nu wel duizend zaken waarmee ik iets moest. Echter het belangrijkste was mijn redding en de geweldige toekomst die in het verschiet lag.”

“In 1997 ben ik ingegaan op een vacature bij Ingenieursbureau Stevens Engineering. Het was op de afdeling CADventure. Ik kon mijn lol niet op. Ik vertelde mijn vrouw dat elke werkdag een zaterdag was en kon naar harte lust ondernemen en verkopen van Autodesk CAD oplossingen. Ik voelde mij als een vis in het water. Ik wilde een accreditatie hebben voor de verkoop van Inventor, maar Autodesk was weigerachtig. Wat moest ik doen? Ik zocht toen contact met Cadix, een bedrijf dat hetzelfde wilde en samen met hen zette ik een spectaculair evenement op waar 450 man op af kwam en diepe indruk maakte. Onze bedoeling werd gehonoreerd en wij verkregen het recht Inventor te mogen verkopen. Dit evenement vergeet ik nooit meer. Wij wilden niets aan het toeval overlaten, maar het ging toch nog bijna de mist in. Stel je voor een grote witte tent en op het punt de projectoren aan te zetten voor het begin van de presentaties. Prachtig weer; volop zon. Zoveel zon, dat van onze presentaties niets meer te zien was! De paniek sloeg ons om het hart. Wij kwamen op het idee zwarte landbouwfolie te regelen bij een boer en trokken dat over de tent. Het leek opgelost te zijn, totdat de temperatuur langzaam steeg en opliep tot 50 graden celsius…..”

“CADventure en Cadix fuseerden. Jammer genoeg bleken de beide bedrijven, in het bijzonder de aandeelhouders, niet goed met elkaar over weg te kunnen en ik voelde dat voor mij het einde naderde. Ik moest op zoek gaan naar iets anders om het geluk in mijn werk te hervinden. Het schetst mijn verbazing dat Jan Baggen belde. Ik zag het helemaal niet zitten met hem en niet met Cadac. Zij waren sedert jaar en dag mijn belangrijkste concurrent geweest. Het tij keerde echter. Hij bleek een hele normale man te zijn en ik zag eigenlijk ook geen beletsel meer. Ik reisde dezelfde dag nog vanuit Emmen af naar Heerlen, genoot van een door Jan in de haast geregeld diner met het hele management team van Cadac en reed om 3 uur ’s nachts naar huis. Het duurde niet veel langer of ik accepteerde een aanbod van Jan. In mijn kielzog besloten 6 of 7 van mijn collega’s hetzelfde te doen. Een dagvaarding van de vorige werkgever, werd ons door Jan Baggen uit handen genomen en de rechtzaak die volgde werd glansrijk gewonnen omdat aangetoond kon worden dat er rechtvaardig en naar eer en geweten gehandeld was.”

Het is 1 april 2005. “Ik was in eerste instantie een expertise manager; soort van product manager en mijn ster rees. Van sales manager tot mijn huidige verantwoordelijkheidsgebied. En ik ben zo trots als wat op de resultaten die wij met elkaar weten te bereiken. Hier ligt ook mijn ambitie. Ik wil een manager zijn die gerespecteerd wordt vanwege zijn inspirerende en motiverende invloed. Mensen zien mij al als een gedreven en hardwerkende collega, maar daarmee is de kous niet af. Ik kijk ook scherp naar hoe mensen zoals Jan Baggen en Roland van der Boom zich gedragen. Ik leer daarvan.”

Het interview met Bert duurt langer dan een gemiddeld interview. Er blijft weinig tijd over voor een kijkje achter de schermen van zijn privé-leven. Wat wij wel wisten te achterhalen is dat hij 3 tieners heeft en dol is op muziek. Het kan hem niet hard genoeg zijn en zonder lichtshow in zijn eigen kelder is het feest niet kompleet. Hij speelt in zijn familieband de drums, zijn vrouw Annemarie viool en keyboard, zijn broers gitaar en Dorien, de oudste dochter van 16 jaar, is een getalenteerde zangeres.

Laten wij afsluiten met de allergrootste trots in zijn leven. Het blijkt terug te grijpen op zijn ouders, hardwerkende arbeiders, maar die voor hun 3 jongens alles gaven. “Het is toch ontzettend mooi dat mijn ouders ons zo hebben gevormd. Dat wij van hen hebben geleerd te werken en te waarderen wat je hebt. Dat wij alle 3 een HBO studie deden en succesvol zijn. Misschien klinkt het vreemd, maar dat is waar ik trots op ben en hen voor eeuwig dankbaarheid verschuldigd…”

Paul die begin 90-er jaren afstudeerde als HTS Bouwinformaticus startte zijn loopbaan bij Cadac. Hij werd tekenaar in het bijzonder van een applicatie voor de bouwwereld. Hij herinnert zich dat hij al snel cursussen mocht geven. Maar de hoogtepunten van de beginjaren van zijn carrière waren toch wel de gezamenlijke klantbezoeken met Jan Baggen. “Wij samen waren een uniek en uiterst slagvaardig commercieel wapen. Stel je voor: Het was een andere tijd. Het ging om de verkoop van producten. Jan vertelde het verhaal bij klanten. Ikzelf deed dan de techniek en de oplossing. Jan nam het dan weer over en zei: “Maar dit is dan wel het allerbeste wat je kan overkomen”. Hij keek dan naar mij en ik bevestigde met een uitgesproken stelligheid. Het liep als een zonnetje! Je kunt je dit nu niet meer veroorloven. Thans is inhoud belangrijk. Sta je vandaag de dag niet boven de stof, dan ben je van geen waarde voor je klanten. Ik moet bekennen dat ik aan de huidige omstandigheid in de markt de voorkeur geef, omdat je in deze situatie  écht de beste moet zijn om marktleider te kunnen blijven.”

Na 3 jaar werd een beroep gedaan op Paul door Cor Zelissen, een van de voormalige docenten van Paul, die het bedrijf Infotec Bauconsult oprichtte. Paul werd consultant en intermediair tussen de Duitse Overheid en de developers van Infotec, die vanuit Nederland werkten. “Wij brachten een product aan de markt dat zijn tijd ver vooruit was. Het betrof software om het bouwproces van ontwerp tot en met gebruik te kunnen modelleren en maakte een kruisverwijzing naar de ‘spullenboel’ die je moest hebben, om het project feitelijk te kunnen realiseren. Onze pay off was ‘Menschen Gestalten Umwelt’. Wij werkten veel voor het Bundesministerium Bau.

“Ik woonde in Duitsland in Darmstadt. Op een gegeven moment raakte mijn vrouw zwanger en zij wilde terug naar Nederland. Zo is het ook gelopen. Zij kocht ons huis en ons Duitse avontuur was ten einde. In Nederland heb ik nog wel gewerkt voor Cor maar het ging niet echt goed. Cor is een visionaire man; zijn tijd ver vooruit. Zijn commerciële talenten echter waren wat minder goed ontwikkeld. We vlogen figuurlijk van het ene initiatief naar het ander. Wij zijn zelfs internet sites gaan bouwen om een voorbeeld van een hype te noemen. Toen belde Jan. Het was eindjaren 90.”

“Ik kan een subsidie krijgen om een consultant aan te trekken. Het gaat om een adviseur die voor mij een groeiscenario uitwerkt. Hij moet onafhankelijk zijn. Als jij nu een VoF opricht en ik die subsidie binnenhaal, dan kunnen we samen verder.” Aldus geschiedde. Paul ging aan het werk. Zijn analyses en zijn documenten gaven toen al aan dat dedication aan AutoDesk en oog voor Microsoft technologie belangrijke pijlers voor groei zouden zijn. “Voor het eerst in het bestaan van Cadac hadden wij focus. Dat is weliswaar nog weleens wat verwaterd, maar toch. Kijk ik naar de afgelopen 5 jaar dan is die focus er beslist geweest. Het legt ons geen windeieren. Het gaat goed met ons bedrijf. Wij hebben ons ontwikkeld van handelshuis naar kennisfabriek en wij staan aan de vooravond van internationalisering. Neem bijvoorbeeld onze initiatieven in Australië en in de States, waar wij opereren vanuit Houston en Boston. Wij gaan niet zomaar te werk. Er moeten concrete projecten zijn, anders doen wij het niet.”

Dat internationalisering niet onbelangrijk is heeft te maken met het spreiden van risico’s voor Cadac. Men heeft duidelijk oog voor de toekomst. Behalve internationalisering, wordt bewust gewerkt aan het toevoegen van waarde door ontwikkeling van eigen producten. NXTdim is het Cadac product voor manufacturing, DeModus voor de bouw en Organice voor datamanagement binnen de AEC. Bedrijven zoals BAM, Heijmans, Dura Vemeer, Ballast en Volker Wessels, werken allemaal met Organice. Met trots zie je af en toe als eis ‘ervaring met het gebruik van Organice’ terugkomen in personeelsadvertenties. Mooi hè!”

Paul is een innemende persoon die anderzijds ook drammerig kan zijn en eigenwijs. Dat is tenminste hoe hij denkt dat anderen over hem denken. Verder zien zij in hem een leider met visie en met passie. Hij is te ongeduldig, zegt hijzelf, om een inspirerende leider te kunnen zijn. Het zit hem niet lekker en daarom werkt hij aan het verkrijgen van inzichten om beter te worden. Vooralsnog komt hij uit de MDI gedragsanalyses als een ‘hervormend leider’. Naar verluidt is dat precies het tegenovergestelde van een ‘bierburger’, je weet wel zo iemand die overal ja op zegt en aardig gevonden wil worden.

Paul heeft overigens een heleboel talenten en hij verbaast ons als hij vertelt dat hij 10 marathons gelopen heeft. De snelste  in Budapest in 3.06 uur ofwel 4.24 minuten per kilometer. Dat is razend goed, weet je. Dan gaat hij ook nog eens de bergen in met vrienden om te fietsen. Zo staat de volgende klim op stapel. Dit keer in de Dolomieten in Italië. En als hij thuis is dan is hij er ook voor de kids en kun je hem in actie zien als trainer van Stan en Daan bij de Beekse Fusie Club, ofwel BFC, in Beek.

Veelzijdig, innemend, eigenwijs, sportief en intelligent. Volgens ons heeft zijn omgeving daar een behoorlijke kluif aan en Jan Baggen in elk geval de sterke rechterhand waaraan hij hecht…..

Zijn laatst genoten opleiding is die van Hogere Elektronica Techniek. Het echte werk begon bij de Koninklijke Marine. Het was zijn vader die dat wel een goede keuze voor hem vond. Hij vertrok naar Den Helder en vele keren naar andere, soms uiterst exotische oorden en bleef het leger 8 jaar trouw. Het is leuk om hem te horen vertellen over zijn Marine tijd. Hij herinnert zich zijn verblijf op Curacao en het feit dat hij eerder terugvloog naar Nederland omdat hij vervroegd de opleiding tot onderofficier mocht volgen. Hij werd in 1985 korporaal en heeft daarna geholpen met de afbouw van Hr. Ms. Jacob van Heemskerk. Het betrof het installeren en plaatsen, alsmede in bedrijfstellen van apparatuur. Hij vertelt ons over de warmteproeven ter hoogte van de evenaar. Er werd getest onder uiterste omstandigheden, omdat alles onder alle omstandigheden moet blijven functioneren. In feite werd dus getest op de instandhouding van de ‘leefeenheid’ aan boord. Die leefeenheid is het allerbelangrijkste uitgangspunt voor alles wat zich afspeelt op of rondom het schip.

“Toen ik in 1987 op het punt stond trainer te worden om mensen op te leiden in het onderhoud en het gebruik van de apparatuur, kantelde mijn leven. Ik ben toen getrouwd en koos voor een switch naar een burgerfunctie. Ik ging aan de slag bij Teser Holland, waar ik onder mijn niveau aan CAD-stations mocht sleutelen. Het was de periode in de markt waarbij  ‘In het land der blinden’ nog volop bestaansrecht had. Na mijn Teser-periode werd ik in 1989 Logistiek Manager bij TopCAD, een distributeur. Ik heb dat 1 jaar gedaan en ik merkte dat ik het leuk vond samen met mensen dingen voor elkaar te krijgen. Verder kenmerkte die periode zich als een tijd waarin ik product management deed. Er zaten veel commerciële aspecten aan mijn functioneren; eerder een soort van dealermanagement, zeg maar. Het moet zo ongeveer in 1999 zijn geweest dat TopCAD het bedrijf Pollux kocht. Dit gaf mij de kans te vertrekken naar het Noorden, want dat wilden wij graag. Wij zijn gaan wonen in Assen en ik schoof aan bij het Pollux kantoor in Apeldoorn. Ik ontwikkelde mij verder in de commercie. Jaren met plezier gewerkt totdat het in 2008 een beetje ging rommelen en ik vanwege reorganisaties de stoute schoenen aantrok en Ben Spreen belde. Ik kende Ben vanuit onze TopCAD periode. Ben zei: “Je moet Jan Baggen bellen!” Dat heb ik gedaan en ik zat al snel rond de tafel met Jan en met Ben. Later in het gesprek schoof Paul Smeets aan. Ik dacht dat het een formaliteit was maar het bleek een pittig onderhoud te zijn. Enfin, ik werd aangenomen en ging voor het eerst in mijn loopbaan rechtstreekse contacten ontwikkelen en onderhouden met eindgebruikers.”

Jeroen vertelt ons over zijn eerste indrukken. In het bijzonder de snelheid waarmee gehandeld en gewerkt wordt bij Cadac en de dynamiek van het speelveld van Cadac en de klanten van Cadac. Zijn ambitie past als een jas bij hem. Eenvoudig en zonder omhaal legt hij uit: “Ik wil over 10 jaar met een mooi team mensen gestelde doelen halen. Vanuit dit perspectief ligt voor mij het accent op de teamwerking.”

Jeroen is zoals reeds gezegd een aardige vent. Hij doet wat aan hardlopen en zijn  passie is zijn akoestische gitaar. Hij heeft er een met stalen snaren, waardoor het in tegenstelling  tot een Spaanse- een Western gitaar geworden is. Zo leer je nog eens wat. In plaats van The Stones is hij van het Beatles-kamp en als wij hem ernaar vragen blijkt hij zomaar iemand anders te willen zijn. Hij noemt vrijwel direct Martin Simec als voorbeeld en daarna Wilfried de Jong. Wat heeft hij met die televisiemakers? Ach, wij weten het ook niet. Zijn trots is in elk geval zijn gezin, bestaande uit zijn vrouw Anita en zijn beide zoons Mark en Robbie, waarvan de eerste HRM studeert in Groningen en Robbie in de voetsporen treedt van zijn vader met Elektronica bij de Marine…

Jeroen breekt in: “Niet om te slijmen hoor, maar Cadac is ook mijn  trots. Ik praat met trots over Cadac bij klanten en ik vind het fijn bij een bedrijf te werken dat een 25-jarig jubileum viert, want dat is uniek. Ik hoop in elk geval nog jaren ervan te kunnen genieten. Dit laatste gun ik iedereen; een prettige werkomgeving, gezondheid en geluk. Mijn motto is: Leef het leven!”

Na ongeveer 10 jaar bij Cadac gewerkt te hebben, besloot Theo het avontuur elders te zoeken. Hij vertelt in alle eerlijkheid dat hij amper een maand weg was en al begon te twijfelen of zijn keuze wel een juiste was geweest. De vraag “Is het gras niet groener bij de buren?” moest ontkennend beantwoord worden. Het tegendeel bleek waar. “Tot mijn ingetogen vreugde zag ik een ex-collega van Cadac verschijnen op de opening van het nieuwe pand van het bedrijf waar ik toen werkzaam was. Het was 1,5 jaar nadat ik vertrok bij Cadac. Hij vertelde dat Cadac goeie mensen zocht en het leek even of hij een soort van verkapt verzoek deed terug te komen naar Cadac. Het bleef malen bij mij en na enkele weken trok ik de stoute schoenen aan en belde op. Het werd een pittig maar goed gesprek en na twee dagen werd bevestigd dat ik terug kon komen. Ik was een ervaring rijker.”

“Vanaf het moment dat ik terugkeerde op het Cadac-nest ben ik mij steeds intensiever gaan bezighouden met Mechanical en Data-management. De ‘mechanische’product owners zijn mijn klanten.” Een klant waarover Theo met trots vertelt is Thomassen Compression Systems B.V.. Hij ontmoette hen 2 jaar geleden op een gebruikersbijeenkomst. Van het een kwam het ander. “Wij kregen het vertrouwen om het CAD-onderhoud te mogen gaan doen. Eind vorig jaar hebben wij NXTdim geleverd, dat wij zelf ontwikkeld hebben en buitengewoon goed geaccepteerd wordt in de markt. Bovendien mochten wij een grote order voor Plant 3D optekenen. Dit laatste is een pakket dat iedereen uit onze wereld kent. Je ontwerpt hier het buizen- en leidingenstelsel mee. Denk maar aan de piping van de grote raffinaderijen in Rotterdam.”

Theo blijkt een gave te hebben om complexe zaken in simpele bewoordingen te kunnen uitleggen. Wij van thePrideof weten dat meer mensen in de AutoCAD-wereld rondlopen die over dit soort talenten beschikken. Misschien is het zelfs wel een voorwaarde om een succesvol verkoper te zijn in dit vakgebied. Als wij een switch maken naar wat Theo nog meer beweegt in het leven, vertelt hij ons over zijn passie voor gitaarspelen. Hij speelt bas en blijkt een Jazz fanaat te zijn. Zijn grote voorbeeld is wijlen Jaco Pastorius, zoals Pastorius dat voor vrijwel alle basgitaristen is. Hier blijft het een beetje bij als het gaat om de hobby’s van Theo. Hij zwemt weliswaar en loopt hard, maar ziet dat toch als een soort van noodzakelijk kwaad.

Theo is een man die een beetje op zichzelf moet letten, omdat hij de neiging heeft zichzelf voorbij te lopen. Wellicht verklaart dit waarom hij zijn ambitie dichtbij zoekt, in plaats van de lat heel hoog te leggen. Qua ambitie kiest hij voor het ontwikkelen van langdurige relaties met klanten gebaseerd op respect en op wederzijds vertrouwen. Eigenlijk zoals je allemaal zou willen dat relaties in elkaar steken. Dat hij vindt dat zodanige relaties bestaansrecht hebben verklaart hij vanuit de karakteristieken van Cadac zelf: “Wij zijn een snelschakelend bedrijf, een stabiele club en hebben altijd een luisterend oor én de oplossingen in petto die aansluiten op wat de klant ons vertelt over zijn problematiek. Last but not least hebben wij focus. Dit laatste laat zich samenvatten onder de noemer ‘digitale ontwerpinformatie’. Als wij hem vragen of hij op persoonlijk vlak ook nog ambities heeft krijgen wij prachtige feedback: “Jazeker, heb ik die. Het lijkt zo simpel, maar wat ik persoonlijk nastreef is, dat ik meer en steeds vaker momenten van tevredenheid ervaar…..

Laten wij het hier bij houden. Denken jullie maar eens na over wat Theo hier als laatste op te merken had….

Joke verliet zo’n beetje op haar 20^ste Wateringen in het Westland om in Heerlen te gaan wonen. Het was haar aanstaande schoonvader die haar man Lex op een baan wees. Het verliep allemaal pijlsnel: “Voordat ik het wist woonden we in Limburg”. Toen zij een paar jaar getrouwd waren besloten zij te verkassen naar Trintelen, een gehucht bij Eys, waar zij een onbewoonbaar verklaarde boerenwoning op de kop wisten te tikken. Zij zijn er in geslaagd het geheel naar hun zin te maken en zij wonen er nog steeds. Bedenk dat tuinieren een hobby van Joke is en dat zij daar op, wat zij zelf zegt, een ‘postzegel’ veel plezier aan beleeft. Die postzegel slaat op haar tuin die, in vergelijking met de rest van het dorp, klein is maar voor haar groot genoeg.

Terug naar het begin. Het was begin 1988 dat zij part time werkte bij een architect. Het was het bureau van Frans de Leij van De Leij Architecten. Frans de Leij en Jan Baggen bleken zakelijke bekenden van elkaar te zijn en het was Jan die zich liet ontvallen iemand voor aan de telefoon te zoeken. Van het een kwam het ander en al snel werkte zij part time bij Cadac. Dat het een begin is gebleken van haar eigen bijna 25-jarige jubileum bij de Cadac Group kon niemand voorzien. Enfin, zij startte aan de Molenberglaan, dat het ouderlijk huis van Jan was en verhuisde mee naar de kantoorvilla op de Valkenburgerweg. Later, het moet ruim 12 jaar geleden zijn, betrok zij met haar collega’s het huidige kantoor aan Nieuw Eyckholt.

Wij vragen haar naar wat zij van Jan vindt en schrikt een beetje van zo’n directe vraag. Maar het antwoord blijft niet uit: “Jan heeft een zakelijke kant, die hij heel goed uit weet te nutten, maar hij kan ook heel zacht zijn. Soms zelfs kwetsbaar. Iedereen denkt dat hij hard is, echter dat is slechts een schilletje.” Wij van thePrideof hechten waarde aan dit oordeel. Zij kan het immers weten. Al een eeuwigheid bij het bedrijf en ongeveer alle disciplines in de back office aangeraakt; van telefoon, naar receptie tot facturatie en het uitwerken van offertes. En of dat niet genoeg was; van de offertes naar debiteurenbeheer, om in het heden salaris- en personeelsadministratie te doen. Werk dat zij met heel veel plezier doet en waar zij haar draai in heeft gevonden. Zij gaat haar pensioen halen bij de Cadac Group, dat weten wij zeker. Zij ziet er nog uit als een goudhaantje, gaat met tegenzin sporten om het zo te houden en Jan zou Jan niet zijn als hij zijn ‘eerste’ niet een beetje in bescherming zou nemen. Dat zit wel goed met jou Joke!

In de loop der jaren maakte zij spraakmakende dingen mee. Zij kan zich herinneren dat een nieuwe collega in dienst trad, om na een dag de kuierlatten te nemen omdat er geen snoepautomaat was. Geweldig! Of de collega die zo geniaal leek maar in de praktijk in de war raakte en moest afhaken. Cum laude geslaagd nota bene! Zij vertelt Cadac te hebben zien groeien van een klein bedrijfje tot wat het nu is. Dat kleine had zijn charmes en het voordeel van een omvang met 225 medewerkers is dat alle professies ruimschoots voorhanden zijn.

Zij denkt dat collega’s haar zien als een meubelstuk. Ach, zij is vlot zat om dat niet serieus te hoeven nemen. Het is juist leuk en waardevol een vrouw erbij te hebben die veel weet van het reilen en zeilen van de onderneming. En zij begrijpt dondersgoed dat tijden veranderen. Zij gaat er prima in mee en weet dat de typemachine die beschikte over een geheugen van 1 regel zo ongeveer stamt uit de tijd van de Germanen, in het gunstigste geval de Romeinen.

Ze is samen met haar man een liefhebber van skiën, gaan minstens een paar maal per jaar op vakantie en hebben hier een lieve vriendenclub opgebouwd. En als wij dan alles gehad denken te hebben, hoe kan het ook anders, komt het gesprek op Carnaval. Wij zitten nu eenmaal in het uiterste zuiden van Nederland, nietwaar? Ook zij heeft standaard verlof op maandag en dinsdag om een paar dagen de bloemetjes buiten te zetten. Goed ingeburgerd zullen we maar zeggen.

Prima kracht die Joke. Integer en met inzet. Zoals je ze graag ziet in je bedrijf…..

Centraal staat het thema: ‘Cadac Draait Door’. Wie zou dit feestelijke thema niet beter kunnen begeleiden dan Matthijs van Nieuwkerk? Hij zal het Cadac feest presenteren en spreken met een aantal mensen die belangrijk zijn geweest in 25 jaar Cadac.

Halverwege de avond zullen we afscheid nemen van Matthijs en zal het feest losbarsten met nationale en internationale artiesten van wereldfaam vergezeld door een 10 koppige live band, The Boston Tea Party. De muzikale aftrap van de avond wordt gedaan door Big Black and Beautiful. De overige gasten willen wij nog even geheim houden….

Als locatie is gekozen voor Club Bozzini, een van Europas modernste discotheken gelegen in het Parkstad Limburg Stadion, de thuishaven van Roda JC. In een zeer feestvolle ambiance zullen gasten verwend worden met een ware Food experience, van kebab tot kaviaar! Door middel van diverse stijlen, thema’s en presentaties zal iedere gast telkens weer verrast worden.

Dat Baggen een geboren ondernemer is blijkt als hij met 21 jaar al een eigen bedrijf neerzet. Hij studeerde Bouwkunde / Informatica aan de Hogeschool Zuyd in Heerlen, waar hij kennis maakte met CAD-systemen. Koren op de molen van Jan want het gebruik van CAD software stond in de kinderschoenen en in het land der blinden is nu eenmaal 1-oog koning.

Hij verdiepte zijn kennis gedurende een stage bij Arcade O’Harris in Woerden en toen een verkoper tijdelijk uitviel vanwege een aanrijding moest Jan de verkoop in. De beer was los! “Mag ik niet in het zuiden een dealerschap opzetten?” Het werd hem gegund en in zijn eerste jaar als ondernemer maakte hij al 80K winst. Niet te geloven, toch?

De hele familie werkte mee om de ideeën van Jan te realiseren. Zijn ouders vertrokken naar een ander huis en Jan, als jongste telg van de familie Baggen, mocht het riante ouderlijke huis in het centrum van Heerlen betrekken om zijn business verder te ontwikkelen.

Niet lang daarna ontmoette Jan op de Efficiency Beurs een man die naar later bleek de basis voor zijn startkapitaal behoorlijk verstevigde. Het betrof Sander van Gelder die een 6-tal CAD-systemen aan wilde kopen. Van Gelder is de ontwikkelaar van Vale do Lobo, een prachtig Golf en Beach resort in de Algarve. De bedoeling was om met die CAD-systemen de wensen van kandidaat huizenkopers te ontwikkelen en te visualiseren. Van Gelder vroeg bovendien of Jan niet naar Portugal wilde komen om de systemen te bedienen. “Het was een financieel aanbod dat ik niet kon afslaan. Geweldig! Maar na een maand in Portugal te zijn geweest bedacht ik dat het voor de ontwikkeling van mijn eigen bedrijf in Nederland minder gezond was. Ik heb toen iemand gevraagd mijn activiteiten in Portugal te willen overnemen. Dit was mijn eerste detacheringsopdracht. Ik betaalde hem 50% van de vergoeding die ikzelf kreeg en daarmee had hij nog steeds een uiterst goed betaalde job.”

“Terug in Nederland zag ik brood in het opleiden van werkloze HTS’ers. Wij gaven hen een CAD-opleiding van 8 weken en boden de kersverse specialisten aan in combinatie met de producten die wij vertegenwoordigden. Deze activiteit heb ik 15 jaar gedaan. Op een gegeven moment vond ik het welletjes. Ik had twee soorten groepen van mensen in dienst. Een groep die betrokken was en loyaal aan mijn bedrijf en een groep die geen binding ontwikkelde. Deze laatste groep betrof uiteraard de gedetacheerde mensen. Het moet ergens in 2003 geweest zijn dat de meeste van hen afvloeiden en een aantal van zo’n 25 getalenteerde specialisten door mij met de ‘betrokken’ groep werden verenigd.”

Jan is maar wat trots dat zijn bedrijf in 2011 25 jaar bestaat en hij belooft groots uit te pakken. Op onze vraag of hij Frans Duits in gedachten heeft antwoord hij laconiek: “Het gaat over het genre artiesten dat ingevlogen wordt en ons beveiligingseisen oplegt.” Nou, dan weten wij genoeg. Dus zorg dat je als klant van Cadac alert blijft op de uitnodiging die hij alle klanten zegt toe te sturen. 25 jaar toonaangevend in het creëren, beheren en delen van digitale ontwikkelingsinformatie. Het is niet niks. Maar er werd en wordt nog steeds met veel inzet en doordachte keuzes gewerkt aan de opbouw van het bedrijf. Cruciaal is Organice, een door Cadac zelf ontwikkelt Engineering Document Management Systeem, waar vele grote organisaties mee werken.

Organice maakt daarbij gebruik van SharePoint van Microsoft. Namen als BAM, Ballast Nedam, Dura Vermeer, Heijmans en Volker Wessels passeren de revue in ras tempo. Organice is hiermee een belangrijke carrier geworden voor lokale en zeker ook voor internationale expansie. “Vergis je niet. We zitten al in Boston, Houston, Kopenhagen, Stockholm, London en Sydney. In de Benelux breiden wij uit via Gent en via Amsterdam.”

Jan vervolgt: “Ons bedrijf gaat voor inhoud, niet voor handel. Wij verkopen producten inclusief dienstverlening die wij zoveel mogelijk standaardiseren voor onze klanten. Zo hebben wij standaards ontwikkeld voor Revit, onze DeModus service, voor Inventor, onder het label NXTdim en voor Civil 3D onder de naam NedInfra. Kijkend naar onze marktaandelen, maken wij een grote kans dat onze manier van werken een soort van industriestandaard wordt. Eerst in de Benelux en als het aan mij ligt op zoveel mogelijk locaties waar dan ook ter wereld.”

De volgende update van thePrideof zullen wij benutten voor een vervolg van de ‘Jan Baggen story’ en het wel en wee van zijn bedrijf en zijn medewerkers. “Ik prijs mij gelukkig met het feit dat veruit de meeste van mijn mensen al langer dan 15 jaar voor ons bedrijf werken. Ik heb een prima team en een bekwame en vaste waarde in de persoon van Paul Smeets die al 20 jaar bij mij werkt.”

We hopen Jan spoedig weer te zien, of het nu op de golfbaan is, of samen met zijn dochter op een paard of gewoon op het bedrijf, of……..misschien nog spannender dan alles wat wij bedachten; op het feest. Dat zou wat zijn!